KRACHTPLAATS

Door Janny Post 

Inmiddels woon ik 13 jaar in Frankrijk op Fantilhou. Als onwetend iemand ben ik hier terecht gekomen, en werd verrast door de gebeurtenissen en het doel van mijn zijn hier en de invloed die het heeft op mensen.
Toen ik eenmaal hier woonde bemerkte ik al snel de invloed die deze plek heeft op mensen. Het brengt dat wat is in versterkte mate omhoog. Dat kan zijn met de in je aanwezige kracht en moed en licht, maar soms ook met onverwerkt of onderliggend verdriet of boosheid. De eerste 10 jaar van mijn verblijf heeft dat wel eens tot heftige confrontaties geleid met mensen, die ervoeren dat ondergelegen, herkenbare maar soms begraven gevoelens, naar boven werden gewerkt en doorleefd of verwerkt.  

De laatste jaren is dat erg verandert. De mens heeft zijn doorbraken gemaakt, en deze plaats is vooral gericht op de mens die zin heeft, in wat dan ook. Er is geen gezweef, maar “zijn in licht”, vanuit normaal en eenvoudig leven. Daarbij zie je dat ook dat licht, dat geloof, dat inzicht, de verdieping, vaak sterker wordt ervaren of bewust wordt gemaakt. Gewoon door niets. Door er te zijn. Soms ontstaat het door dromen, door gevoelens, door net een woord op de juiste plaats. Het kan alles zijn en het werkt voor ieder anders. Dat betekent natuurlijk ook dat voor de in balans zijnde rust zoekers, er heerlijke rust is, en voelbare kracht en vreugde. En dat ervaar ik steeds meer. 

In de loop der jaren is steeds meer duidelijk geworden hoe het van oorsprong een sterke krachtplaats is. Het is een plek waar niets is. En in het niets is alles, kristalhelder. Daarmee wordt dat wat is, de waarheid, de werkelijkheid, tot in het kleinste details zichtbaar. Voor sommige mensen kan dat soms confronterend zijn, maar onze gasten zijn veelal eerlijke open mensen, die blij zijn met duidelijkheid. En het is hier duidelijk.

Het eerste jaar ervoer ik al een bijzondere verlichting en inwijding van Jezus op eerste kerstdag. Maar later werd nog meer duidelijk hoe de plek door de jaren heen verward geweest is door gebeurtenissen van eeuwen her, en nu opnieuw geheeld is tot het eeuwige zijn, dat wat was en is en blijven zal. Er hebben altijd bijzondere mensen gewoond en er zijn veel bijzondere gebeurtenissen geweest. Door ellende energie van de laatste eeuwen was de energie die er hing verbonden aan het beeld, van iets niet af kunnen maken. Zo is ook de voorgeschiedenis van de voor mij bekende voorgangers van het huis, die allemaal met pijn en verdriet en ellende zijn vertrokken, tegen hun zin. Die weerstanden heb ik vaak meegemaakt en ben ze steeds weer doorgekomen. Daarmee zijn die weerstanden  (hopelijk) doorbroken en is de energie versterkt en hersteld. Ook in de omgeving is steeds meer beweging en voortgang. Nu kan ik zeggen dat het hier een lichtplaats is van ongekende orde.
In mijn boek “Maria Magdalena in iedere vrouw” staat meer hierover beschreven. 

Mijn eerste stappen op weg naar Frankrijk waren al bijzonder.
In de tijd dat ik in Nederland nog zeer actief was met lezingen en landelijke activiteiten, vooral over het leven met engelen, en wat hun boodschap is, kwam ik ook tijdens een vakantie in deze streek terecht. Het was op uitnodiging van een oud cursist. Het is een onbekend vakantie gebied en ik zou zonder deze uitnodiging nooit hier terecht zijn gekomen. Meteen was ik mijn hart verloren en na een half jaar besloot ik hier naar toe te gaan verhuizen. We hadden echter nog geen huis. Van mijn engelen kreeg ik, per uitzondering, zeer gedetailleerd een datum en tijd door dat ik hier in 1997 diende heen te gaan met een groepje wat betrokken was bij het wonen en werken in Frankrijk. Juist een maand daarvoor kreeg ik een brief van de hier wondende oud- cursist dat er een huis te koop was, en dat het misschien wel het goede huis was. Ik maakte een afspraak, en de eerste dag van ons verblijf bezochten we het huis. Vriendin, mede bestuurslid en helderziende Marijke had al jaren ervoor beelden gezien waar ik ooit zou komen wonen. Deze beelden herkende ze hier meteen op veel plaatsen. Zonder verder na te denken wisten we dat dit de plek was waar we moesten zijn.
Zo zette ik mijn eerste stappen, niet wetend waarom, niet wetend waarheen en niet wetend  hoe. En dat heb ik nu 13 jaar volgehouden. Het heeft me geleid op de meest onbegaanbare of niet geplande wegen en omstandigheden. Het heeft me vele wonderen getoond, en het heeft me nog vaker verrast. Door er gewoon te zijn.